• Stille strijd

    Gedichten zijn er in soorten en maten. Het grappige aan die voor de hand liggende vaststelling is dat die ‘maten’ er niets toe doen; en dat er slechts twee ‘soorten’ zijn: goede en slechte. ‘Size doesn’t matter; quality does’.

    Dat geldt zeker ook voor het volgende vers:

    Een treffend bewijs dat niet iedereen dezelfde logica hoeft te hanteren. Niemand is verplicht te antwoorden en wie zwijgt, stemt zeker niet altijd toe. Bevelen worden stilzwijgend genegeerd en niet automatisch opgevolgd. Sociale mores blijken niet voor iedereen in gelijke mate te gelden.

    In die zin is dit gedicht een oproep tot verzet, tot stille strijd. En tot begrip voor mensen die wellicht andere denkwijzen hanteren dan de gangbare. De sterkste heeft niet altijd gelijk, al kan hij proberen dat gelijk door te drukken. Zwijgzaamheid van de wederpartij is dan geen bewijs van overwinning, maar van misplaatste zegeroes.

    Dit gedicht zou eigenlijk een van de ruim bemeten wanden van de nieuw te bouwen balzaal van het Witte Huis kunnen sieren. In goud, uiteraard, want spreken is slechts zilver.

  • Ruk naar rechts

    Soms kunnen er vreemde situaties ontstaan in het dagelijkse leven. Wie immers had kunnen bedenken dat heel progressief Nederland blij is dat de nog hangende restzetel niet naar D’66 is gegaan. Dat die vervolgens bij de SP is beland, blijkt van ondergeschikt belang. Want hoezeer die partij zich ook beijvert voor de laagste klassen in het land en hoe sympathiek hun voorman Jimmy ook overkomt, sinds het vertrek van de Mao uit Oss is het bergafwaarts gegaan met de Brabantse socialisten.

    D’66 blijft dus steken op 26 zetels. Daarmee wordt de door de VVD zo felbegeerde ruk naar rechts vrijwel onmogelijk. En aangezien de PVV en het Baudet-forum bij voorbaat zijn uitgesloten, blijken 75 zetels het maximum ter rechterzijde. Dat lijkt niet op stabiliteit.

    Dus zal er worden gekeken naar de middenoplossing. En is het afwachten hoe lang de VVD haar verzet volhoudt. Die partij maakte een schuiver naar rechts, in de hoop naar beide kanten hard to get te kunnen spelen in het geval van fors zetelverlies. Geheel onverwacht bleef dat verlies erg beperkt. Gelukkig voor de lijsttrekker, maar de partij manoeuvreerde zich daarmee in een politiek vacuüm. En het zal voorzichtig laveren worden om geloofwaardig terug te schuiven. Of Yesilgöz die geloofwaardigheid zal kunnen etaleren, is zeer de vraag. Al te rigoureus stelling nemen, kan een voortijdige breuk in je carrière opleveren. Benieuwd wie er zich inmiddels aan de zijlijn warmlopen.

    Basisplaatsen zijn ook in de politiek nimmer zeker.