In Washington DC worden twee reservisten neergeschoten, wat op zich natuurlijk vreselijk is. Beiden worden in kritieke toestand in het ziekenhuis opgenomen en helaas overlijdt een van hen aan haar verwondingen. De dader van deze verwerpelijke aanslag is volgens de eerste berichten een Afghaan, die vier jaar geleden in de asielprocedure is opgenomen. Hij wordt bij de aanslag eveneens neergeschoten en wordt vervolgens zwaargewond afgevoerd. Een grote ellende kortom, maar met bedenkelijke aanleidingen en nog zorgelijker gevolgen.

Want wat doen die reservisten uit West-Virginia eigenlijk in Washington? Zij verblijven daar op instigatie en bevel van de president zelf. Die beweert met droge ogen dat de hoofdstad ten prooi is gevallen aan desastreuze golven van criminaliteit en dat hij dus wel moet ingrijpen. Het is een flagrante leugen. De werkelijke reden is om de democratische burgemeester een hak te zetten. De aanwezigheid van de reservisten brengt het nodige rumoer teweeg, want mensen voelen zich opgesloten in een politiestaat. Wat de president dan weer glashard ontkent.

Direct na de aanslag rept de Republikeinse gouverneur van West-Virginia van twee dodelijke slachtoffers. Andermaal een leugen. Later moet hij die voorbarige opmerking uiteraard rechtzetten. Wat hij zonder logische excuses doet. Anderen krijgen vanzelfsprekend de schuld. De gouverneur is het trieste slachtoffer van desinformatie, zo beweert hij.

Maar ook de president gaat flink tekeer. De Afghaanse dader had nooit toegelaten mogen worden. Dat is de schuld van zijn krachteloze voorganger, Joe Biden. Wat hij er niet bij vertelt, is het feit dat het toch echt de regering Trump is geweest die het uiteindelijke asiel heeft goedgekeurd. Over desinformatie gesproken.

Om zijn dadendrang kracht bij te zetten, memoreert de president ook nog aan de misstanden met volgens hem ‘honderdduizenden’ Somaliërs in Wisconsin. Dat dat er in werkelijkheid slechts enkele tienduizenden zijn, en dat er van significante problemen hoegenaamd geen sprake is, mag uiteraard de kracht van zijn aanpak niet in de weg staan.

En zo verwordt een uiterst trieste aanleiding tot een duister spel van leugens, halve waarheden en ongenuanceerd gebral. Met als gevolg dat er grote onrust ontstaat, onschuldige immigranten het slachtoffer worden van radicale maatregelen en dat er de facto niets wordt opgelost. Helaas klinkt dit zo langzamerhand bekend.