• Orks

    Wie had aan het begin van dit jaar kunnen bedenken dat ons wereldbeeld compleet op z’n kop zou worden gezet. Opnieuw, moet erbij worden gezegd, want al eerder roerde de ‘reus op lemen voeten’, zoals China voorheen werd genoemd, zich al danig op het wereldtoneel. Gelukkig bleken de Verenigde Staten decennialang een soms wispelturige, maar in de regel betrouwbare metgezel en bondgenoot. Daar is echter, met de installatie van de 47e president plotsklaps een einde aan gekomen. Democratische waarden werden vakkundig aan de kant geschoven, fatsoensnormen bleken ineens niets meer waard en meerjarige overeenkomsten belandden zonder omhaal in de prullenmand.

    De Westelijke Alliantie bestond niet meer; de Amerikaanse bevolking wond er geen doekjes om: America First!

    De verkiezingsslogan bleek geen dichterlijke overdrijving. Er werd serieus werk gemaakt van de inlijving van Groenland, Canada stond eveneens op het menu en recent is de begerige blik op Venezuela gevallen. Uiteraard met het doel het kwaad uit de wereld te helpen. Persoonlijk leed is een offer dat gebracht moet worden, weet de bevolking van Oekraïne inmiddels.

    Helaas niets nieuws. Het zijn dezelfde bewoordingen als altijd. Holle retoriek, nauwelijks verholen machtsdrift.

    Retoriek voor de massa. De hordes die kritiekloos de mis van geweld bijwonen. Die het Capitool bestormen en vervolgens gratie ontvangen. Rechteloosheid tot nieuwe norm verheven. Het doel heiligt alle middelen. Het is alleen de kunst om het doel zo verheven mogelijk te laten klinken. De Mammon regeert onder het mom van weldoenerij en sociale mores.

    Het is het tijdperk van de orks.

  • Absent

    Het is een grijze, koude dag. De wind is guur en het nodigt totaal niet uit naar buiten te gaan. Helaas moet dat wel gebeuren, want ik moet naar de bloedafname in verband met mijn afspraak met de reumatoloog volgende week. Niets ernstigs, alleen een evaluatiegesprek om in overleg te bepalen welke doseringen van welke medicijnen uiteindelijk soelaas zullen brengen. Een kwestie van voortschrijdend inzicht, zoals zo vaak.

    Eenmaal weer terug zoek ik de warmte en het comfort van mijn werkkamer op. De muziekkeuze valt op ‘Nursery Cryme’ van Genesis in de oorspronkelijke bezetting, met Peter Gabriel en Steve Hackett. Het album dateert uit 1971, de periode voordat de band ongegeneerd de commerciële kant opstuurde. Het nummer ‘For Absent Friends’ trekt mijn aandacht. En niet alleen wegens de tekst; die is prachtig.

    Een onderschat nummer, dat wellicht door z’n geringe lengte volstrekt ten onrechte min of meer als een ‘filler’ is beschouwd. De tekst is, zoals gezegd, prachtig en komt deze middag opeens opvallend binnen. Een herkenbaar en ontroerend verhaal, waar vrijwel iedereen wel raakvlakken mee heeft. Het zou in een poëziebundel niet misstaan.

    Een tekst die emotioneert; omvattend in z’n beknoptheid. Het komt best goed met die medicijnen, weet ik opeens.

  • Besluit

    De gemeenteraad heeft na lang wikken en wegen een nogal ingrijpend besluit genomen. De volksvertegenwoordigers hebben aangegeven absoluut niet over één nacht ijs te zijn gegaan in hun besluitvorming. En dus moeten we maar aannemen dat alles is besloten met ieders welzijn voor ogen. Dat een en ander desastreuze gevolgen heeft voor de burgers van de gemeente, is de bittere pil die we met z’n allen moeten slikken, zo klinkt het. Het algemeen belang gaat in dit geval voor. De mensen moeten weg, het dorp gaat verdwijnen, het grootkapitaal neemt z’n nieuw verworven plek in.

    Een geweldige tekst van de toenmalige Genesis-frontman Peter Gabriel. Met diverse personages die hij, ook ‘live’, perfect wist te vertolken.

    Moerdijk is de hedendaagse Nederlandse variant van het Britse Harlow. Daar werden mensen aan de kant geschoven door vastgoedprinsen; hier maakt de energietransitie ruim baan voor moderne groene durfinvesteerders.

    Nothing changed. Nothing changes. Nothing will ever change.