• Orks

    Wie had aan het begin van dit jaar kunnen bedenken dat ons wereldbeeld compleet op z’n kop zou worden gezet. Opnieuw, moet erbij worden gezegd, want al eerder roerde de ‘reus op lemen voeten’, zoals China voorheen werd genoemd, zich al danig op het wereldtoneel. Gelukkig bleken de Verenigde Staten decennialang een soms wispelturige, maar in de regel betrouwbare metgezel en bondgenoot. Daar is echter, met de installatie van de 47e president plotsklaps een einde aan gekomen. Democratische waarden werden vakkundig aan de kant geschoven, fatsoensnormen bleken ineens niets meer waard en meerjarige overeenkomsten belandden zonder omhaal in de prullenmand.

    De Westelijke Alliantie bestond niet meer; de Amerikaanse bevolking wond er geen doekjes om: America First!

    De verkiezingsslogan bleek geen dichterlijke overdrijving. Er werd serieus werk gemaakt van de inlijving van Groenland, Canada stond eveneens op het menu en recent is de begerige blik op Venezuela gevallen. Uiteraard met het doel het kwaad uit de wereld te helpen. Persoonlijk leed is een offer dat gebracht moet worden, weet de bevolking van Oekraïne inmiddels.

    Helaas niets nieuws. Het zijn dezelfde bewoordingen als altijd. Holle retoriek, nauwelijks verholen machtsdrift.

    Tell me, my life is about to begin,
    tell me that I am a hero.
    Promise me all of your violent dreams,
    light up your body with anger.
    Now, in this ugly world
    it’s time to destroy all this evil.
    Now, when I give the word,
    get ready to fight for your freedom.
    Now.

    ….

    I’ll give you the names of those you must kill.
    All must die with their children.
    Carry their heads to the palace of old.
    Hang them high, let the blood flow.
    Now, in this ugly world,
    break all the chains around us.
    Now, the crusade has begun,
    give us a land fit for heroes.
    Now.

    Stand up and fight for you know we are right.
    We must strike at the lies that have spread like disease through our minds.
    Soon, we’ll have power, every soldier will rest.
    And we’ll spread out our kindness to all who our love now deserve.
    Some of you are going to die.
    Martyrs, of course, to the freedom that I shall provide.

    Peter Gabriel – ‘The Knife’ (uit: ‘Tresspass’)

    Retoriek voor de massa. De hordes die kritiekloos de mis van geweld bijwonen. Die het Capitool bestormen en vervolgens gratie ontvangen. Rechteloosheid tot nieuwe norm verheven. Het doel heiligt alle middelen. Het is alleen de kunst om het doel zo verheven mogelijk te laten klinken. De Mammon regeert onder het mom van weldoenerij en sociale mores.

    Het is het tijdperk van de orks.

  • Bejaardentehuis

    Het luchtruim van Venezuela is gesloten. Dat althans wordt beweerd door de president die Amerika weer groot gaat maken. Al wekenlang wordt er met regelmaat gevuurd op boten die volgens de Amerikanen druk doende zijn met de smokkel van drugs. Overigens wordt er daarvoor geen spat aan bewijs geleverd, maar dat schijnt heden ten dage niet meer noodzakelijk te zijn. Hoe het ook zij, bij deze raketaanvallen zijn er tot nu toe meer dan 80 doden gevallen.

    De Amerikanen maken er geen half werk van. Minister Hegseth van het departement Oorlog, schijnt zelfs opdracht te hebben gegeven de overlevenden van dergelijke aanvallen alsnog om het leven te brengen. Geen halve maatregelen dus. En voor alle duidelijkheid nog maar eens herhaald: hierbij wordt geen bewijs geleverd.

    Nu rijst de vraag: wat is hierbij de werkelijke agenda van de ‘dealmaker’? Want dat er wat te winnen valt, lijkt buiten kijf. Gezien haar afbraak van Obamacare, kunnen we niet van deze regering verwachten dat de Volksgezondheid een heel prominente plek in de overwegingen heeft ingenomen. Het vermoeden rijst dat de olievelden in en rond Venezuela iets met de vermetele acties te maken hebben.

    De parallel met Oekraïne is dan ook snel gelegd. De alfa’s verdelen de koek en zorgen ervoor dat ze elkaar niet teveel in het vaarwater zitten. We lijken af te stevenen op een vorm van neo-kolonialisme. En Europa staat er machteloos bij. Het knapste jongetje van de klas. Met een klappertjespistool.

    Hoe we het wenden of keren: we hebben in Europa het momentum gemist. De oude wereld is naar het bejaardentehuis verwezen. En niemand is van plan op bezoek te komen.

  • Slachtoffers

    Oekraïne meldt uitgebreide droneaanvallen in Rusland. Diverse doelen, tot ver in dat immense land, zouden zijn bereikt. Er wordt gesproken over Moermansk en Irkoetsk, beide duizenden kilometers van de grens. De drones zouden met vrachtwagens het land binnengesmokkeld zijn om daar dood en verderf te zaaien. En dat is gelukt. Er wordt gemeld dat er ongeveer veertig bommenwerpers zijn vernietigd, naast behoorlijke schade aan de bijbehorende vliegvelden.

    Bijna overal in het Westen gaat gejuich op. En dat is ergens begrijpelijk, gezien de tomeloze agressie van Rusland. Toch moeten we ons realiseren wie de werkelijke slachtoffers van deze rauwe geweldsexplosies zijn. Mensen zoals jij en ik. En niet de schakers in Moskou, Kyiv en Washington. De grootste bekken blijven buiten schot.

    In Europe and America
    There’s a growing feeling of hysteria
    Conditioned to respond to all the threats
    In the rhetorical speeches of the Soviets
    Mr. Khrushchev said, “We will bury you”
    I don’t subscribe to this point of view
    It would be such an ignorant thing to do
    If the Russians love their children too

    How can I save my little boy
    From Oppenheimer’s deadly toy?
    There is no monopoly of common sense
    On either side of the political fence

    We share the same biology
    Regardless of ideology
    Believe me when I say to you
    I hope the Russians love their children too

    There is no historical precedent
    To put the words in the mouth of the president
    There’s no such thing as a winnable war
    It’s a lie we don’t believe anymore
    Mr. Reagan says, “We will protect you”
    I don’t subscribe to this point of view
    Believe me when I say to you
    I hope the Russians love their children too

    Sting – ‘Russians’

    Pijnlijk om te constateren dat bovenstaande tekst, inmiddels bijna veertig jaar oud, zonder problemen op de huidige mondiale situatie zou kunnen slaan. De namen Chroetsjev en Reagan kunnen we vervangen door de twee machtswellustelingen die nu in dezelfde landen de zaken bestieren en de boodschap is actueel. Triest, maar waar.

  • Vrede

    De onderhandelingen tussen Oekraïne en Rusland worden hervat, ze heeft de president van the land of the free laten weten. Zijn argumentatie: het onvoorstelbare bloedvergieten moet zo langzamerhand ophouden. Wanneer die hervatting precies zijn beslag moet krijgen, laat hij, ondanks diverse vragen van journalisten, in het midden. Wel maakt hij duidelijk dat dit schijnbaar tastbare vredesinitiatief toch vooral zijn verdienste is. Om aansluitend direct een claim op de Nobelprijs voor de Vrede te leggen.

    De president maakt voorts duidelijk dat Oekraïne forse delen van het soevereine territorium dient op te geven voor een duurzaam vredesproces. Of Oekraïne daarmee instemt, doet klaarblijkelijk niet ter zake. En er wordt geen woord gewijd aan het feit dat Rusland toch echt de agressor in dit conflict is en derhalve nauwelijks verdient ook maar iets van een overwinning te proeven. Die andere president in het Kremlin zal een glimlach niet hebben kunnen onderdrukken bij zoveel vrijgevigheid. Voor die voormalige KGB-er is dit een win-win situatie. Óf het proces gaat door en Rusland kan de overwinning in de Donbas claimen, óf het proces wordt afgewezen en Rusland kan beweren dat de tegenstander blijkbaar geen vrede wil. Een vrijbrief om de desastreuze bombardementen en droneaanvallen met hernieuwde kracht voort te zetten.

    Welke uitkomst dit Oekraïense ‘wurgcontract’ gaat opleveren, is overduidelijk van minder belang voor de man in het Witte Huis. Hij heeft z’n deal met de Oekraïense grondstoffen en mineralen al binnen en kan dus de verdere afwikkeling van het conflict voorlopig rustig afwachten. De peacemaker heeft zijn slag geslagen.

    Er wordt overigens geen woord gerept over de onbegrijpelijke ellende in Gaza, waar de staat Israël werkelijk schofterig tekeer gaat. Blijkbaar is het ‘onvoorstelbare bloedvergieten’ daar van secundair belang. Zoals voor Israël de Gazaanse bevolking blijkbaar ook secundair is.

    Vreemd dat geweld, dood en verdriet op verschillende plekken tot verschillende reacties leidt. Verschillende belangen, waarschijnlijk.