• Kraken

    Wederom een ziekenhuisbezoek. Check-up bij de reumatoloog. En die komt met berichten die ik liever niet had gehoord. De huidige cocktail van medicijnen (Leflunomide – Methotrexaat) slaat onvoldoende aan. De bloedbezinking is nog altijd te hoog, het HB-gehalte daalt naar bedenkelijk peil en er zijn nog altijd ontstekingen in mijn handen.

    En dat, terwijl ik juist een stuk positievere uitslag had verwacht, want het ongemakkelijke gevoel in handen en voeten is goeddeels verdwenen. Kun je zien in hoeverre je eigen gevoel bedrieglijk kan zijn. Eens te meer geldt: meten is weten.

    Een en ander heeft tot gevolg dat we andermaal een nieuwe medische afslag nemen. Bloedonderzoek, consult bij longarts en voorbereiding op nieuwe medicijnen. Die ditmaal niet in de vorm van tabletten komen, maar die geprikt moeten worden. Dus hoort een prikinstructie ook in het pakket.

    De wagen begint ondertussen aardig te kraken. Nu maar zien hoe lang deze gaat lopen.

  • Alledag

    Wie goed kijkt en luistert, kan werkelijk op alle plekken gedichten vinden. Poëzie is overal, voor wie het wil ontdekken.

    Nee, ’t is niet briljant. Nee, het is geen sonnet van Shakespeare. Maar aan de andere kant: het is het ritme van mijn medicatie, het zijn de woorden van mijn welbevinden en het zijn de strofen van mijn dagelijkse routine. Poëzie van alledag, dus.