• Inbreuk

    Bijgelovig ben ik nooit geweest. Nooit last gehad van angst voor zwarte katten of passages onder ladders. En toen ik nog voetbalde, had ik geen voorkeur voor een specifieke gelukbrengende onderbroek. Bij mij geen rituelen om de schikgodinnen gunstig te stemmen. Een in alle opzichten nuchtere Groninger.

    Daarom was ik ook tamelijk verbaasd dat ik uitgerekend op deze dag een bestraffende email van het Algemeen Nederlands Persbureau mocht ontvangen. Een email in niet mis te verstane bewoordingen:

    Een verontrustend bericht. Natuurlijk zit ik fout. Ik heb een foto gebruikt (gezocht met de zoekterm ‘free of copyright) van een handvol ME-ers bij straatrellen en deze vervolgens op de site geplaatst. Fout!

    Ik heb me per omgaande verontschuldigd voor mijn onvergeeflijke overtreding en gevraagd of er, gezien de omstandigheden (geen opzet of moedwil, geen commercieel doel en geen inbreuk op de nieuwswaarde van de foto, die immers veel eerder in kranten en op sites was verschenen) enige coulance kon gelden.

    Het wordt snel duidelijk: dat is niet aan de orde. Ongelukkig of niet; er moet worden betaald. Dat de betreffende fotograaf inmiddels al lang adequaat voor z’n prent is betaald, doet niet ter zake. Regels zijn regels en we kunnen daarop geen uitzonderingen maken, wordt me in een mailtje met maar liefst drie verschillende lettertypes (‘copy-paste’ uit standaard tekstjes ongetwijfeld) heel persoonlijk uit de doeken gedaan.

    Direct het licentiebedrag overgemaakt. Ik wil geen gedoe met dat soort ‘fotopolitie’. En ik heb gelijk de gehele site fotovrij gemaakt. Ook de plaatjes die ik zelf heb gemaakt, moeten er aan geloven. Iedereen met een smartphone kan immers gelijksoortige beelden ‘schieten’ en er vervolgens door middel van geclaimd auteursrecht een aantrekkelijk verdienmodel mee opstarten. Ik neem geen enkel risico meer.