• Incompetent

    Ús Femke doet weer eens van zich spreken. Binnen de EU, maar zeker ook binnen Nederland, wordt al tijdenlang gepoogd om het land van het stikstofslot te krijgen, met uiteraard inachtneming van de milieuregels die zijn opgesteld. We hebben in de achter ons liggende decennia immers maar al te kwistig het klimaat verruïneerd, en aan die ontwikkeling moet een einde komen. Tenminste, daar zijn de wetenschappers, alle adviesraden en eigenlijk iedereen met een gezond verstand het over eens. In dat licht bezien zal een van de grootste vervuilers, de agrarische sector, niet aan ingrijpende maatregelen ontkomen. En vanzelfsprekend zal die sector, mede slachtoffer van zwalkend en in sommige gevallen zelfs ronduit misleidend overheidsbeleid ruimhartig gecompenseerd moeten worden bij de onvermijdelijke schade aan de individuele bedrijven.

    Helaas valt daarover met een significant deel van de boeren niet te overleggen. Die bewuste lieden beklimmen bij elke poging om toch wat aan de uitstoot van boerderijen te doen, steevast de trekker om Den Haag met intimiderend gedrag van dat soort maatregelen te doen afzien. Eerder bezochten ze zelfs het privéwoonhuis van minister Van der Wal om daar onverholen dreigend gedrag te vertonen.

    En ook nu heeft Farmers Defence Force naar verregaande maatregelen gegrepen. Deze fundamentalistische en militante groep boeren heeft het bestaan om deurwaarders naar Statenleden in Brabant te sturen met de boodschap dat ze ‘goed moeten nadenken’ voor ze instemmen met een nieuwe stikstofwet. Een geheel onaanvaardbare actie, die dan ook tot grote verontwaardiging heeft geleid. Blijkbaar zijn dat de methodieken waarvan de boeren gebruik menen te moeten maken teneinde hun tegendraadse zin door te drukken. En in die sfeer komt minister Wiersma nu met plannen om boeren toe te staan meer mest uit te rijden en de stikstofproblematiek aldus nog verder te vergroten. Uiteraard worden de adviezen van deskundigen, gespecialiseerde mensen binnen het ambtelijk apparaat en diverse adviescolleges achteloos terzijde geschoven. En dat geldt ook voor de kritiek van de minister van Infrastructuur en Waterstaat, nota bene een partijgenoot. Er telt blijkbaar slechts één belang: dat van de boeren.

    Ik zou nooit hebben gedacht dat ik dit nog eens zou zeggen: ik hoop dat de bewindslieden en de politieke leiding van de VVD hun gezonde verstand gebruiken bij het beoordelen van deze complete waanzin. Wiersma heeft al eerder duidelijk gemaakt totaal incompetent te zijn voor deze functie, maar nu pas wordt helder dat ze de aansluiting met de werkelijkheid geheel kwijt is.

    Aftreden!

  • Hele en halve leugens

    Leugenaar.

    Dat zou beoogd informateur Hans Wijers over VVD-frontvrouw Dilan Yesilgöz hebben gezegd.

    Een beschuldigende term die in de politieke arena tot allergische reacties leidt. Zeker wanneer er kort na de verkiezingen pogingen moeten worden gedaan om het zo node gemiste vertrouwen tussen partijen en personen op een enigszins aanvaardbaar niveau terug te krijgen. Dat juist die term tot oververhitting leidt, is overigens zeer merkwaardig. Want het is onder politici toch de gewoonte om de waarheid tot verre grenzen op te rekken. Een ook het tactische campagneleugentje leidt in Den Haag allang niet meer tot wenkbrauwgefrons.

    Niettemin is het in die kringen ‘not done’ elkaar voor leugenaar uit te maken. Er kan naar hartenlust worden gegrossierd in allerlei vormen van rotte vis, maar iemand betichten van onwaarheden leidt onvermijdelijk tot adrenalinestoten en verbaal geweld. Zelfs van lieden die totaal niet aangesproken zijn. De gehele Haagse kongsi is klaarblijkelijk in rep en roer en de algehele stemming is compleet verstierd.

    Dat later vandaag blijkt dat de betreffende informateur die terminologie helemaal niet heeft gebezigd, doet al helemaal niet meer ter zake. Het klimaat is inmiddels dusdanig verpest dat de, naar later blijkt, wel gebezigde term ‘feeks’ voor Yesilgöz onvermijdelijk tot het terugtreden van de heer Wijers leidt. Alsof er niet dagelijks zwaardere beledigingen bon ton zijn voor de dames en heren politici. Alsof de Staten Generaal een veilige haven van fatsoen en wellevendheid vormen. De Haagse bubbel hangt nu eenmaal aan elkaar van hele en halve leugens.

    Wat misschien wel de verklaring is voor de hartgrondige afkeer voor de term ‘leugenaar’. Iedereen voelt zich direct aangesproken.

  • Toekomstige branden

    De Algemene Beschouwingen, afgelopen week in de Tweede Kamer. Met wederom een schaamteloos agressieve ‘blonde roerganger’, die zoals gewoonlijk als een dolle tekeer gaat en messcherpe beledigingen niet schuwt. Dat zijn partij in het kabinet Schoof op zijn one issue ‘asiel’, in het geheel niets voor elkaar heeft gekregen, is allang vergeten.

    PVV-minister Bulldozer, die alle betrokken ambtelijke geledingen en relevante adviescolleges onbeschoft negeerde, bleek niet in staat ook maar één steekhoudende maatregel ten uitvoer te brengen. Maar dat is, zo redeneert het enige PPV-lid, geheel te wijten aan het frustrerende gedrag van andere partijen. Om vervolgens vol op het orgel te gaan. Nog nooit van Kafka gehoord, die aan het begin van de vorige eeuw al wist dat “woorden wegbereiders van toekomstige daden zijn, vonken van toekomstige branden”.

    Die ‘toekomstige branden’ hebben we gisteren kunnen zien. Een hoop losgeslagen hooligans die overduidelijk het rellen tot grote hoogte willen brengen, heeft Den Haag geterroriseerd. Nietsontziend sloopwerk; domheid tot kwaliteit verheven.

    ‘Achterbaks de wegen van liegende mooipraters
    giftig als slangen zijn ze,
    slijmerig als slakken.
    Al vroeg hebben ze voor slinkse praktijken gekozen.
    Voor goede raad zijn ze doof.

    Haat laait in ons op; we zijn maar mensen.
    Het liefst zouden we ze met de koppen tegen elkaar slaan,
    tanden door de lip.
    Bloed willen we hen zien spugen.
    Smoor, Rechtvaardige, het kwade in de klem.’

    Margryt Poortstra – ‘Rechtvaardigheid zal uitgaan’ (bewerking van Psalm 58)

    De vrijheid om te demonstreren misbruikt door hordes hunnen. De echo van de PVV-tirade klonk luid. De ‘hoodies’ regeren de straat.

  • Toneelstuk [2]

    Vroeg onderweg, richting Den Haag. Met een beetje geluk weten we onze auto nog in de parkeergarage onder Plein kwijt te raken en daarvandaan wandelen we rustig naar de Koninklijke Schouwburg. Tegen twaalven arriveren we daar. De beveiliging is streng en dat lijkt gezien de maatschappelijke situaties meer dan terecht. We tonen onze uitnodigingen, gaan naar binnen en nemen plaats.

    Daarna ontvouwt zich een bizar toneelstuk, vol van matige acteurs die publiekelijk lonken naar de diverse hoofdrollen. De dames en heren politici die hun eigen imago een stuk waardevoller achten dan hun functioneren als volksvertegenwoordiger. De BN-cultuur in haar meest misselijkmakende vorm.

    Ineens schieten de woorden van mijn vader me te binnen. Woorden, ruim veertig jaar geleden uitgesproken. Woorden over de waan van de dag versus de kijk op de lange termijn. En de rol van de adel om dat precaire evenwicht te bewaren. Met het wegkwijnen van de invloed van de adel is die balans geleidelijk verdwenen. Dat had pa goed gezien.

    De Koning spreekt woorden van machteloosheid. De ene open deur volgt op de andere. Alleen de paragraaf over respect en samenbundeling beklijft bij mij. Woorden over veiligheid voor meisjes en vrouwen. Voor mensen met keppeltjes. Met hoofddoeken. Of voor mensen van hetzelfde geslacht die hand in hand willen lopen. Zaken waarvoor Clara zich al jarenlang heeft ingezet en die tot nu toe alleen in woorden hun weerslag hebben gevonden. En dat een en ander tot niets heeft geleid.

    We gooien er een driewerf ‘hoera’ uit en wachten rustig op onze beurt om de zaal te verlaten. Op zijn weg naar buiten, kruisen de blikken van de Koning en de mijne elkaar. Hij vertrekt geen spier, maar knippert even met beide ogen. Het signaal is duidelijk: de jaarlijkse cabaretvoorstelling is weer volbracht.

    Buiten pakken donkere wolken zich samen boven Den Haag. Ruim drie uur later baadt Groenestein echter in een aangenaam nazomerzonnetje. Weer een verspilde dag. De wijn smaakt uitstekend.

  • Toneelstuk [1]

    De NAVO-top is inmiddels al weer een paar dagen achter de rug. Een opgeklopt circus dat Den Haag en omstreken dagenlang compleet heeft ontregeld. Werkelijke een complete chaos, met talloze verkeersopstoppingen en grote ontoegankelijke wijken in de residentie. Een pompeus mediacircus met de president als glorieus middelpunt.

    Niet alleen werd the Donald door de aanwezige overige regeringsleiders onthaald alsof de Messias wederom voet op aarde had gezet, maar de Nederlandse regering had bovendien nog een extra masserende verrassing in petto. Alle overige presidenten en premiers moesten zich tevreden stellen met een vijfsterren onderkomen in Grand Hotel Huis ter Duin, maar voor de ‘oranje bulldozer’ was nota bene een overnachting op paleis Huis ten Bosch gearrangeerd. Compleet met ontbijt met onze Koning, Koningin en de Prinses van Oranje. Dat laatste in dit geval een passende titel. De president glunderde van oor tot oor over zoveel – in zijn ogen terecht – gepriviligeerd eerbetoon aan zijn adres. Het kon allemaal niet op.

    Wanneer we echter de balans van de top opmaken, dan komen we tot de simpele conclusie dat alle heisa heeft geleid tot tweeëneenhalf uur vergaderen. Waarvan de uitkomst van tevoren al vaststond. Kosten dezes: € 180 miljoen.

    All the world’s a stage.

    Dat geldt overigens voor het binnenlandse politieke theater. Dat wordt steeds meer tot een farce, een toneelstuk. Hoe de dames en heren zich ook misdragen, electoraal worden ze klaarblijkelijk niet afgestraft. Neem de PVV-fractie: die weigert in te stemmen met wetsvoorstellen met betrekking tot asiel. Wetsvoorstellen van hun eigen minister nota bene. Een absurde spagaat, gezien het feit dat datzelfde asielbeleid toch mag worden gekwalificeerd als hét politieke kroonjuweel van deze eenmanspartij.

    Geloof overigens maar niet dat dergelijk gechicaneer ten koste gaat van de zetelpeilingen. Integendeel, lijkt eerder de realiteit. En zo glijden we dag na dag, week na week, steeds verder af van een maatschappij waar het gezonde verstand prevaleert.

    De hordes hebben de macht gegrepen. Tijd om ons af te zonderen.

  • Dodenherdenking

    Dodenherdenking. Zoals altijd een indrukwekkende gebeurtenis, die na tachtig jaar weinig tot niets van zijn zeggingskracht heeft verloren. De voorafgaande bijeenkomst in de Nieuwe Kerk is misschien emotioneel belangrijker dan de rituelen op de Dam naderhand. De toespraak van Philip Freriks hakte er in ieder geval flink in. Gelukkig wist ook premier Schoof even later de juiste snaar te raken. Dat was een grote meevaller, want in de regel neigen de speeches van de premier tot gênante en tenenkrommende blabla-verhalen. Niet nu dus.

    Gelukkig bleef het tijdens de twee minuten stilte rustig, op een enkele kreet over ‘Free Palestine’ na. Idioten, die volgens sommigen eigenlijk afgevoerd en gegeseld dienden te worden. Wat uiteraard gelukkig niet gebeurde. En na de toespraak van Schoof meende iemand te moeten roepen dat hij ‘bloed aan zijn handen had’. Je mag dat natuurlijk vinden – het optreden van de regering kun je ook moeilijk recht door zee noemen – maar één ding is zeker: de dodenherdenking is niet de gelegenheid om dat soort politieke meningen te debiteren. En zeker niet luidkeels.

    Natuurlijk, de gebeurtenissen in Gaza zijn een schandvlek voor de mensheid, maar kunnen niet worden opgelost door de Nationale Dodenherdenking als decor voor luidruchtige demonstraties te misbruiken.