• Veiligheid

    Er wordt overlegd over de toekomst van Groenland. Het is bijna te idioot voor woorden, maar desalniettemin waar. De VS hebben een begerig oog laten vallen op dit Deense bezit en dat is uiteraard in ons aller voordeel. Stel je voor dat dit dunbevolkte eiland in de grijpgrage handen van Rusland of China zou vallen. Beide landen hebben complete Armada’s in de Noordelijks IJszee en die wachten alleen het juiste moment af om Groenland in te lijven en een compleet arsenaal aan ballistische raketten op het westelijk halfrond te doen neerkomen. De actie van de VS heeft derhalve alles te maken met ons aller vrijheid.

    Helaas is van deze redenering weinig waar. Er zijn geen Chinese of Russische schepen nabij Groenland en de enige dreiging komt uit de kringen van de regering in Washington DC. De neiging dit eiland in te lijven heeft dan ook weinig te maken met de veiligheidssituatie, maar meer met de riante bodemschatten. En met het prestige van de president uiteraard, die klaar staat om eigenhandig de 51e ster op de ‘Stars and Stripes’ te naaien. Geld en ego, om kort te gaan.

    De Europese leiders lopen ondertussen op eieren. Elk denkbaar scenario valt immers in het nadeel van de ‘Oude Wereld’ uit. En op enige bijval uit Rusland of China hoeven we uiteraard niet te rekenen. Moskou en Beijing blijven angstvallig stil en koesteren hun eigen agenda’s. De 56.000 Groenlanders kunnen op een spoedcursus Engels, naar het schijnt. De werkelijkheid blijkt een stuk triester dan de meest verregaande fantasie.

  • Orks

    Wie had aan het begin van dit jaar kunnen bedenken dat ons wereldbeeld compleet op z’n kop zou worden gezet. Opnieuw, moet erbij worden gezegd, want al eerder roerde de ‘reus op lemen voeten’, zoals China voorheen werd genoemd, zich al danig op het wereldtoneel. Gelukkig bleken de Verenigde Staten decennialang een soms wispelturige, maar in de regel betrouwbare metgezel en bondgenoot. Daar is echter, met de installatie van de 47e president plotsklaps een einde aan gekomen. Democratische waarden werden vakkundig aan de kant geschoven, fatsoensnormen bleken ineens niets meer waard en meerjarige overeenkomsten belandden zonder omhaal in de prullenmand.

    De Westelijke Alliantie bestond niet meer; de Amerikaanse bevolking wond er geen doekjes om: America First!

    De verkiezingsslogan bleek geen dichterlijke overdrijving. Er werd serieus werk gemaakt van de inlijving van Groenland, Canada stond eveneens op het menu en recent is de begerige blik op Venezuela gevallen. Uiteraard met het doel het kwaad uit de wereld te helpen. Persoonlijk leed is een offer dat gebracht moet worden, weet de bevolking van Oekraïne inmiddels.

    Helaas niets nieuws. Het zijn dezelfde bewoordingen als altijd. Holle retoriek, nauwelijks verholen machtsdrift.

    Retoriek voor de massa. De hordes die kritiekloos de mis van geweld bijwonen. Die het Capitool bestormen en vervolgens gratie ontvangen. Rechteloosheid tot nieuwe norm verheven. Het doel heiligt alle middelen. Het is alleen de kunst om het doel zo verheven mogelijk te laten klinken. De Mammon regeert onder het mom van weldoenerij en sociale mores.

    Het is het tijdperk van de orks.