• Orks

    Wie had aan het begin van dit jaar kunnen bedenken dat ons wereldbeeld compleet op z’n kop zou worden gezet. Opnieuw, moet erbij worden gezegd, want al eerder roerde de ‘reus op lemen voeten’, zoals China voorheen werd genoemd, zich al danig op het wereldtoneel. Gelukkig bleken de Verenigde Staten decennialang een soms wispelturige, maar in de regel betrouwbare metgezel en bondgenoot. Daar is echter, met de installatie van de 47e president plotsklaps een einde aan gekomen. Democratische waarden werden vakkundig aan de kant geschoven, fatsoensnormen bleken ineens niets meer waard en meerjarige overeenkomsten belandden zonder omhaal in de prullenmand.

    De Westelijke Alliantie bestond niet meer; de Amerikaanse bevolking wond er geen doekjes om: America First!

    De verkiezingsslogan bleek geen dichterlijke overdrijving. Er werd serieus werk gemaakt van de inlijving van Groenland, Canada stond eveneens op het menu en recent is de begerige blik op Venezuela gevallen. Uiteraard met het doel het kwaad uit de wereld te helpen. Persoonlijk leed is een offer dat gebracht moet worden, weet de bevolking van Oekraïne inmiddels.

    Helaas niets nieuws. Het zijn dezelfde bewoordingen als altijd. Holle retoriek, nauwelijks verholen machtsdrift.

    Tell me, my life is about to begin,
    tell me that I am a hero.
    Promise me all of your violent dreams,
    light up your body with anger.
    Now, in this ugly world
    it’s time to destroy all this evil.
    Now, when I give the word,
    get ready to fight for your freedom.
    Now.

    ….

    I’ll give you the names of those you must kill.
    All must die with their children.
    Carry their heads to the palace of old.
    Hang them high, let the blood flow.
    Now, in this ugly world,
    break all the chains around us.
    Now, the crusade has begun,
    give us a land fit for heroes.
    Now.

    Stand up and fight for you know we are right.
    We must strike at the lies that have spread like disease through our minds.
    Soon, we’ll have power, every soldier will rest.
    And we’ll spread out our kindness to all who our love now deserve.
    Some of you are going to die.
    Martyrs, of course, to the freedom that I shall provide.

    Peter Gabriel – ‘The Knife’ (uit: ‘Tresspass’)

    Retoriek voor de massa. De hordes die kritiekloos de mis van geweld bijwonen. Die het Capitool bestormen en vervolgens gratie ontvangen. Rechteloosheid tot nieuwe norm verheven. Het doel heiligt alle middelen. Het is alleen de kunst om het doel zo verheven mogelijk te laten klinken. De Mammon regeert onder het mom van weldoenerij en sociale mores.

    Het is het tijdperk van de orks.

  • Schaamteloos

    Gisteravond werden we onaangenaam verrast door een wel heel onverwacht eerbetoon. De loting voor het aankomend WK Voetbal vond plaats en die feitelijk simpele gebeurtenis werd door de FIFA én de organiserende landen, Canada, Mexico en de USA, met reusachtige fietspompen opgeblazen tot een evenement van ongekende grootte,

    En aangezien de USA het leeuwendeel van de wedstrijden voor zijn rekening nemen, werd uiteraard de gelegenheid te baat genomen om de president nog maar eens onvermoed in de spotlight te zetten. Al in een eerder stadium heeft hij zichzelf reeds benoemd tot voorzitter van het organisatiecomité, zodat alle verwachte glorie vanzelfsprekend op hem zal afstralen. Eventuele tegenvallers komen uiteraard op het conto van anderen.

    Maar nu profiteerde de FIFA van de situatie door vriend en vijand te verrassen met de uitreiking van de tot gisteren niet bestaande FIFA Peace Prize. En die ging uiteraard naar de oranje gorilla. Die vervolgens de regie van deze ingelaste ceremonie overnam en zichzelf de bijbehorende medaille omhing. De schaamteloosheid steeg tot recordhoogte.

    Natuurlijk volgde daarna een uitgebreide uitwisseling van complimenten tussen de right honorable D.J.T. en de van corruptie aan elkaar geplakte voorzitter van de voetbalorganisatie. Te gênant voor woorden, deze kleffe uitruil van overigens nietszeggende loftuitingen. De aanwezige bondscoaches en andere functionarissen zagen het allemaal met lede ogen aan.

    Dit alles is tekenend voor de ongegeneerde wijze waarop de zelfbenoemde elite tegenwoordig te werk gaat. Bescheidenheid, discretie, werken op de achtergrond; het is aan deze nieuwe patriciërs niet besteed.

    Een ander treffend voorbeeld daarvan zagen we later op de avond bij het programma ‘Café Kockelmann’. Daar mocht voormalig PVV-kamerlid Fleur Agema ongehinderd solliciteren naar een hopelijk spoedige burgemeestersfunctie. Om die ambitie kracht bij te zetten, mocht Agema een aantal keren de loftrompet steken over haar eigen vermeende politieke verdiensten. Verdiensten die de rest van Nederland overigens zijn ontgaan, maar dat is slechts een detail. Nergens ook maar iets te bespeuren van terughoudendheid of neutraliteit. Vol op het orgel over de eigen niet bewezen vaardigheden.

    De brutalen hebben ondertussen de hele wereld.