• Schaamteloos

    Gisteravond werden we onaangenaam verrast door een wel heel onverwacht eerbetoon. De loting voor het aankomend WK Voetbal vond plaats en die feitelijk simpele gebeurtenis werd door de FIFA én de organiserende landen, Canada, Mexico en de USA, met reusachtige fietspompen opgeblazen tot een evenement van ongekende grootte,

    En aangezien de USA het leeuwendeel van de wedstrijden voor zijn rekening nemen, werd uiteraard de gelegenheid te baat genomen om de president nog maar eens onvermoed in de spotlight te zetten. Al in een eerder stadium heeft hij zichzelf reeds benoemd tot voorzitter van het organisatiecomité, zodat alle verwachte glorie vanzelfsprekend op hem zal afstralen. Eventuele tegenvallers komen uiteraard op het conto van anderen.

    Maar nu profiteerde de FIFA van de situatie door vriend en vijand te verrassen met de uitreiking van de tot gisteren niet bestaande FIFA Peace Prize. En die ging uiteraard naar de oranje gorilla. Die vervolgens de regie van deze ingelaste ceremonie overnam en zichzelf de bijbehorende medaille omhing. De schaamteloosheid steeg tot recordhoogte.

    Natuurlijk volgde daarna een uitgebreide uitwisseling van complimenten tussen de right honorable D.J.T. en de van corruptie aan elkaar geplakte voorzitter van de voetbalorganisatie. Te gênant voor woorden, deze kleffe uitruil van overigens nietszeggende loftuitingen. De aanwezige bondscoaches en andere functionarissen zagen het allemaal met lede ogen aan.

    Dit alles is tekenend voor de ongegeneerde wijze waarop de zelfbenoemde elite tegenwoordig te werk gaat. Bescheidenheid, discretie, werken op de achtergrond; het is aan deze nieuwe patriciërs niet besteed.

    Een ander treffend voorbeeld daarvan zagen we later op de avond bij het programma ‘Café Kockelmann’. Daar mocht voormalig PVV-kamerlid Fleur Agema ongehinderd solliciteren naar een hopelijk spoedige burgemeestersfunctie. Om die ambitie kracht bij te zetten, mocht Agema een aantal keren de loftrompet steken over haar eigen vermeende politieke verdiensten. Verdiensten die de rest van Nederland overigens zijn ontgaan, maar dat is slechts een detail. Nergens ook maar iets te bespeuren van terughoudendheid of neutraliteit. Vol op het orgel over de eigen niet bewezen vaardigheden.

    De brutalen hebben ondertussen de hele wereld.

  • Vrede

    De onderhandelingen tussen Oekraïne en Rusland worden hervat, ze heeft de president van the land of the free laten weten. Zijn argumentatie: het onvoorstelbare bloedvergieten moet zo langzamerhand ophouden. Wanneer die hervatting precies zijn beslag moet krijgen, laat hij, ondanks diverse vragen van journalisten, in het midden. Wel maakt hij duidelijk dat dit schijnbaar tastbare vredesinitiatief toch vooral zijn verdienste is. Om aansluitend direct een claim op de Nobelprijs voor de Vrede te leggen.

    De president maakt voorts duidelijk dat Oekraïne forse delen van het soevereine territorium dient op te geven voor een duurzaam vredesproces. Of Oekraïne daarmee instemt, doet klaarblijkelijk niet ter zake. En er wordt geen woord gewijd aan het feit dat Rusland toch echt de agressor in dit conflict is en derhalve nauwelijks verdient ook maar iets van een overwinning te proeven. Die andere president in het Kremlin zal een glimlach niet hebben kunnen onderdrukken bij zoveel vrijgevigheid. Voor die voormalige KGB-er is dit een win-win situatie. Óf het proces gaat door en Rusland kan de overwinning in de Donbas claimen, óf het proces wordt afgewezen en Rusland kan beweren dat de tegenstander blijkbaar geen vrede wil. Een vrijbrief om de desastreuze bombardementen en droneaanvallen met hernieuwde kracht voort te zetten.

    Welke uitkomst dit Oekraïense ‘wurgcontract’ gaat opleveren, is overduidelijk van minder belang voor de man in het Witte Huis. Hij heeft z’n deal met de Oekraïense grondstoffen en mineralen al binnen en kan dus de verdere afwikkeling van het conflict voorlopig rustig afwachten. De peacemaker heeft zijn slag geslagen.

    Er wordt overigens geen woord gerept over de onbegrijpelijke ellende in Gaza, waar de staat Israël werkelijk schofterig tekeer gaat. Blijkbaar is het ‘onvoorstelbare bloedvergieten’ daar van secundair belang. Zoals voor Israël de Gazaanse bevolking blijkbaar ook secundair is.

    Vreemd dat geweld, dood en verdriet op verschillende plekken tot verschillende reacties leidt. Verschillende belangen, waarschijnlijk.