• Aanslag

    In Washington DC worden twee reservisten neergeschoten, wat op zich natuurlijk vreselijk is. Beiden worden in kritieke toestand in het ziekenhuis opgenomen en helaas overlijdt een van hen aan haar verwondingen. De dader van deze verwerpelijke aanslag is volgens de eerste berichten een Afghaan, die vier jaar geleden in de asielprocedure is opgenomen. Hij wordt bij de aanslag eveneens neergeschoten en wordt vervolgens zwaargewond afgevoerd. Een grote ellende kortom, maar met bedenkelijke aanleidingen en nog zorgelijker gevolgen.

    Want wat doen die reservisten uit West-Virginia eigenlijk in Washington? Zij verblijven daar op instigatie en bevel van de president zelf. Die beweert met droge ogen dat de hoofdstad ten prooi is gevallen aan desastreuze golven van criminaliteit en dat hij dus wel moet ingrijpen. Het is een flagrante leugen. De werkelijke reden is om de democratische burgemeester een hak te zetten. De aanwezigheid van de reservisten brengt het nodige rumoer teweeg, want mensen voelen zich opgesloten in een politiestaat. Wat de president dan weer glashard ontkent.

    Direct na de aanslag rept de Republikeinse gouverneur van West-Virginia van twee dodelijke slachtoffers. Andermaal een leugen. Later moet hij die voorbarige opmerking uiteraard rechtzetten. Wat hij zonder logische excuses doet. Anderen krijgen vanzelfsprekend de schuld. De gouverneur is het trieste slachtoffer van desinformatie, zo beweert hij.

    Maar ook de president gaat flink tekeer. De Afghaanse dader had nooit toegelaten mogen worden. Dat is de schuld van zijn krachteloze voorganger, Joe Biden. Wat hij er niet bij vertelt, is het feit dat het toch echt de regering Trump is geweest die het uiteindelijke asiel heeft goedgekeurd. Over desinformatie gesproken.

    Om zijn dadendrang kracht bij te zetten, memoreert de president ook nog aan de misstanden met volgens hem ‘honderdduizenden’ Somaliërs in Wisconsin. Dat dat er in werkelijkheid slechts enkele tienduizenden zijn, en dat er van significante problemen hoegenaamd geen sprake is, mag uiteraard de kracht van zijn aanpak niet in de weg staan.

    En zo verwordt een uiterst trieste aanleiding tot een duister spel van leugens, halve waarheden en ongenuanceerd gebral. Met als gevolg dat er grote onrust ontstaat, onschuldige immigranten het slachtoffer worden van radicale maatregelen en dat er de facto niets wordt opgelost. Helaas klinkt dit zo langzamerhand bekend.

  • Toekomstige branden

    De Algemene Beschouwingen, afgelopen week in de Tweede Kamer. Met wederom een schaamteloos agressieve ‘blonde roerganger’, die zoals gewoonlijk als een dolle tekeer gaat en messcherpe beledigingen niet schuwt. Dat zijn partij in het kabinet Schoof op zijn one issue ‘asiel’, in het geheel niets voor elkaar heeft gekregen, is allang vergeten.

    PVV-minister Bulldozer, die alle betrokken ambtelijke geledingen en relevante adviescolleges onbeschoft negeerde, bleek niet in staat ook maar één steekhoudende maatregel ten uitvoer te brengen. Maar dat is, zo redeneert het enige PPV-lid, geheel te wijten aan het frustrerende gedrag van andere partijen. Om vervolgens vol op het orgel te gaan. Nog nooit van Kafka gehoord, die aan het begin van de vorige eeuw al wist dat “woorden wegbereiders van toekomstige daden zijn, vonken van toekomstige branden”.

    Die ‘toekomstige branden’ hebben we gisteren kunnen zien. Een hoop losgeslagen hooligans die overduidelijk het rellen tot grote hoogte willen brengen, heeft Den Haag geterroriseerd. Nietsontziend sloopwerk; domheid tot kwaliteit verheven.

    ‘Achterbaks de wegen van liegende mooipraters
    giftig als slangen zijn ze,
    slijmerig als slakken.
    Al vroeg hebben ze voor slinkse praktijken gekozen.
    Voor goede raad zijn ze doof.

    Haat laait in ons op; we zijn maar mensen.
    Het liefst zouden we ze met de koppen tegen elkaar slaan,
    tanden door de lip.
    Bloed willen we hen zien spugen.
    Smoor, Rechtvaardige, het kwade in de klem.’

    Margryt Poortstra – ‘Rechtvaardigheid zal uitgaan’ (bewerking van Psalm 58)

    De vrijheid om te demonstreren misbruikt door hordes hunnen. De echo van de PVV-tirade klonk luid. De ‘hoodies’ regeren de straat.