Voskuil in zijn ‘Dagboeken’, deel 2: Capitulatie, blz. 477-478:

‘Gisteren opnieuw in Joyce gelezen. ‘Dubliners’. Superieur aan Tolstoj. Iemand met wie ik wel gemeten zou willen worden. Als mijn boek qua psychologie beter is dan Tolstoj, wint Joyce het van met mijne in techniek (geldt overigens niet voor ‘Dubliners’), maar niet in doelbewustheid, die heeft hij onder het schrijven verloren. Joyce als technisch voorbeeld, Du Perron om zijn moraal, Musil om zijn volharding, Kafka om zijn zelfcritiek. Vier voorbeelden die me op deze vier punten de baas zijn, maar van wie ik het op de andere drie win. Dat laatste is lariekoek natuurlijk.’

Klopt: lariekoek! Hoe durf je jezelf met die vier schrijvers in één betoog te noemen? Weer iemand die we niet langer serieus kunnen nemen.