Soeth van Groeninghen

BLAUWDRUK

NOTITIES, BESCHOUWINGEN EN VERZINSELS


  • Bijgelovig ben ik nooit geweest. Nooit last gehad van angst voor zwarte katten of passages onder ladders. En toen ik nog voetbalde, had ik geen voorkeur voor een specifieke gelukbrengende onderbroek. Bij mij geen rituelen om de schikgodinnen gunstig te stemmen. Een in alle opzichten nuchtere Groninger.

    Daarom was ik ook tamelijk verbaasd dat ik uitgerekend op deze dag een bestraffende email van het Algemeen Nederlands Persbureau mocht ontvangen. Een email in niet mis te verstane bewoordingen:

    Een verontrustend bericht. Natuurlijk zit ik fout. Ik heb een foto gebruikt (gezocht met de zoekterm ‘free of copyright) van een handvol ME-ers bij straatrellen en deze vervolgens op de site geplaatst. Fout!

    Ik heb me per omgaande verontschuldigd voor mijn onvergeeflijke overtreding en gevraagd of er, gezien de omstandigheden (geen opzet of moedwil, geen commercieel doel en geen inbreuk op de nieuwswaarde van de foto, die immers veel eerder in kranten en op sites was verschenen) enige coulance kon gelden.

    Het wordt snel duidelijk: dat is niet aan de orde. Ongelukkig of niet; er moet worden betaald. Dat de betreffende fotograaf inmiddels al lang adequaat voor z’n prent is betaald, doet niet ter zake. Regels zijn regels en we kunnen daarop geen uitzonderingen maken, wordt me in een mailtje met maar liefst drie verschillende lettertypes (‘copy-paste’ uit standaard tekstjes ongetwijfeld) heel persoonlijk uit de doeken gedaan.

    Direct het licentiebedrag overgemaakt. Ik wil geen gedoe met dat soort ‘fotopolitie’. En ik heb gelijk de gehele site fotovrij gemaakt. Ook de plaatjes die ik zelf heb gemaakt, moeten er aan geloven. Iedereen met een smartphone kan immers gelijksoortige beelden ‘schieten’ en er vervolgens door middel van geclaimd auteursrecht een aantrekkelijk verdienmodel mee opstarten. Ik neem geen enkel risico meer.


  • Wederom een ziekenhuisbezoek. Check-up bij de reumatoloog. En die komt met berichten die ik liever niet had gehoord. De huidige cocktail van medicijnen (Leflunomide – Methotrexaat) slaat onvoldoende aan. De bloedbezinking is nog altijd te hoog, het HB-gehalte daalt naar bedenkelijk peil en er zijn nog altijd ontstekingen in mijn handen.

    En dat, terwijl ik juist een stuk positievere uitslag had verwacht, want het ongemakkelijke gevoel in handen en voeten is goeddeels verdwenen. Kun je zien in hoeverre je eigen gevoel bedrieglijk kan zijn. Eens te meer geldt: meten is weten.

    Een en ander heeft tot gevolg dat we andermaal een nieuwe medische afslag nemen. Bloedonderzoek, consult bij longarts en voorbereiding op nieuwe medicijnen. Die ditmaal niet in de vorm van tabletten komen, maar die geprikt moeten worden. Dus hoort een prikinstructie ook in het pakket.

    De wagen begint ondertussen aardig te kraken. Nu maar zien hoe lang deze gaat lopen.


  • Bij een eerdere gelegenheid schreef ik al over helden uit mijn jeugd, die naderhand met een daverende klap van hun, door mijzelf overigens opgerichte, sokkel zijn gelazerd. En dit keer richt ik mijn vileine pijlen op de muziek van de jaren ’70.

    Eén van de revelaties van dat decennium was de supergroep Emerson, Lake & Palmer. Alle drie de musici met een imposante carrière achter de rug: Emerson bij The Nice, Lake bij King Crimson en Palmer bij The Crazy World of Arthur Brown. Inderdaad, de band van ‘Fire’ met de ‘brandende zanger’. In ieder geval hadden de heren hun sporen verdiend.

    Eén van de meest opvallende nummers van hun debuutelpee was ‘Take A Pebble’.

    Geen poëzie voor een bloemlezing, maar ook weer niet al te beroerd. In ieder geval een beloftevol begin.

    Lake kreeg daarna last van hoogmoed. Hij eiste een Perzisch tapijt op het toneel. Kosten: £ 20.000,-. En wee diegene die het waagde dat karpet tegen de pool in te stofzuigen. Ontslag op staande voet. De waanzin ten top. Grenzeloze ego’s. Uit hun verband gerukte persoonlijkheden. Het is dan ook nauwelijks verwonderlijk dat het driemanschap geen al te lang leven beschoren was. Wat er met de Pers is gebeurd, blijft onbekend.


© 2025 Blauwdruk IJsselland BV

Elke gelijkenis met bestaande gebeurtenissen, locaties en/of personages berust op louter toeval of is een voortvloeisel van de fantasie van de auteur.